Schouder ontsteking

Op deze pagina vindt u alles over de schouder ontsteking (slijmbeursontsteking). Van gegevens over onze deskundigheid tot zeer uitgebreide patiënteninformatie over de operatie en revalidatieperiode.

Een schouder ontsteking komt zowel voor bij jonge atletische volwassenen, als oudere patiënten. In beide groepen zijn er verschillende oorzaken voor de schouder ontsteking. Veel van de schouderklachten bevinden zich in de nauwe ruimtes tussen de botten in het schoudergewricht. Een slijmbeursontsteking of irritatie hierin kan leiden tot schouder inklemming (impingement) of beschadiging van de pezen (rotatorcuff scheur). Beide schouderklachten kunnen apart bestaan of in combinatie. Algemeen kan worden aangenomen dat rotatorcuff scheuren ontstaan ten gevolge van impingement en ten gevolge van verandering van peeskwaliteit door veroudering. In sommige gevallen ontstaan impingement en rotatorcuff scheuren ten gevolge van een trauma, bijvoorbeeld een val op de schouder.

Test hier uw schouderklachten

download.php?cs=6f8fe&id_token=licabu929

Wat is impingement syndroom?

Schouderimpingement ontstaat wanneer de pezen van de rotatorcuff en subacromiale slijmbeurs inklemmen onder de nauwe ruimte van het acromion. Dit veroorzaakt een schouder ontsteking (slijmbeursontsteking). De inklemming wordt erger bij zijwaartse beweging van de arm. Impingement kan ook ontstaan ten gevolge van een trauma (bv een val op de schouder), of ten gevolge van herhaalde bewegingen of een schouder ontsteking.

Impingement kan worden ingedeeld in 3 stadia:

Stadium 1 wordt gekenmerkt door ontsteking van de slijmbeurs en pezen
In stadium 2 zijn er verdikkingen en verklevingen van de slijmbeurs
Stadium 3 wordt gekenmerkt door rotatorcuff degeneratie en evidente scheur

Wat is een rotatorcuff scheur?

Een schouder ontsteking (slijmbeursontsteking) kan leiden tot een scheur in de rotatorcuff. In de meeste gevallen is de pees van de supraspinatusspier aangedaan omdat deze pees de top vormt van de rotatorcuff in de nauwe subacromiale ruimte onder het acromion. Een scheur in de rotatorcuff kan ook ontstaan ten gevolge van een trauma (bv val op de schouder). Volledige diktescheuren bij jong volwassenen zijn eerder zeldzaam maar wijzen op een ernstig trauma van de schouder. Verschillende studies hebben aangetoond dat vanaf zeventig jarige leeftijd, eenderde van de populatie een scheur heeft in de rotatorcuff. Velen hebben hier echter geen klachten bij.

download.php?cs=e88ab&id_token=jxibgw929

Symptomen van impingement syndroom en rotatorcuff scheur

Het belangrijkste symptoom van impingement is pijn in de schouder. In het begin is de pijn wisselend aanwezig, en in een latere fase constant. Wanneer de schouder onsteking toeneemt worden schouderbewegingen pijnlijk. Bewegingen boven het schouderniveau worden ervaren als pijnlijker, omdat in deze positie de subacromiale ruimte kleiner wordt. Dit leidt tot meer druk op de subacromiale slijmbeurs en pezen. De symptomen van een rotatorcuff scheur zijn gelijkwaardig aan die van de schouderimpingement.

Diagnose van schouderimpingement en rotatorcuff scheur kan meestal onmiddellijk worden gesteld aan de hand van een zorgvuldige ziektegeschiedenis en lichamelijk onderzoek. De arts zal bepaalde spiertesten uitvoeren en de schouder in verschillende posities brengen om zo de pijn te reproduceren en de diagnose te bevestigen.



Soms zijn bijkomende onderzoeken nodig om de diagnose te bevestigen:



  • diagnostische injectie met corticosteroiden en lokaal anaestheticum : deze injectie wordt geplaatst in de subacromiale ruimte en heeft als doel om een duidelijk onderscheid te maken tussen schouderimpingement en andere schouderaandoeningen. Tegelijkertijd is het ook therapeutisch om de schouder ontsteking en pijn te verminderen.
  • röntgenonderzoek: laat toe de subacromiale ruimte te beoordelen evenals andere aandoeningen uit te sluiten.
  • echografie : laat toe verdikking of een scheur van de rotatorcuff te zien
  • soms is een MRI scan aangewezen om de spieren en pezen rond het schoudergewricht optimaal te beoordelen.

Hoe wordt een rotatorcuff scheur behandeld?

Behandeling begint meestal niet operatief. Ongeveer tweederde van de gevallen hebben goede resultaten met fysiotherapie en injecties. Rotatorcuff scheuren bij jonge mensen ten gevolge van een trauma hebben over het algemeen een operatieve behandeling als voorkeur.

Niet operatieve behandeling:

Doel van fysiotherapie is het verstevigen van de rotatorcuff en andere spieren rond het gewricht, verbeteren van beweeglijkheid van de schouder en verbetering van de positie van de humeruskop onder het acromion en zo vermindering van de druk op de schouder ontsteking. Ontstekingsremmende medicijnen kunnen helpen de ontsteking en pijn te verminderen. Injectie in de slijmbeurs met corticosteroiden en een lokaal anaesteticum is soms noodzakelijk om de onsteking en pijn te verminderen. Het nadeel is dat herhaalde injecties in een korte periode negatieve gevolgen kunnen hebben op de pezen.

Operatieve behandeling

Operatieve behandeling is aangewezen als schouderklachten meer dan een half jaar bestaan en er onvoldoende resultaat is van de fysiotherapeutische behandeling en injecties.
Neerplastiek vergroot de ruimte tussen het acromion en de pezen van de rotatorcuff door bot weg te schrapen van de onderzijde van het acromion. Dit kan via een kijkoperatie van de schouder of via een snede aan de voorzijde van de schouder, afhankelijk van de voorkeur van de orthopedisch chirurg.
Bij een kijkoperatie wordt een fiberoptisch instrument in het gewricht gebracht via een kleine snede. Via een kleine aparte snede aan de zijkant van de schouder wordt dan een kleine bolfrees ingebracht waarbij de voorste punt en de onderste eenderde van het acromion wordt weggefreesd. Via deze techniek kunnen eventueel ook rotatordcuff scheuren worden hersteld.

download.php?cs=e86e7&id_token=nvsfc1111

Rotatorcuff scheuren kunnen niet altijd operatief worden hersteld. Hechten van de rotatorcuff is vaker aangewezen bij jonge, actieve personen en dit kan zowel via een kijkoperatie of via een snede aan de voorzijde van schouder. Kijkoperatieve technieken zijn relatief nieuw en niet altijd mogelijk. Een open repair blijft nog steeds de gouden standaard. Hierbij wordt een snede van ongeveer zes centimeter gemaakt aan de voorzijde van de schouder, waarbij de spier wordt gekliefd en voorste en onderste eenderde van het acromion wordt weggenomen. Hierna wordt de rotatorcuff grondig geinspecteerd en in geval van een scheur of verzwakking gehecht. Voor deze operatie wordt u een nacht opgenomen opgenomen.

download.php?cs=fb0c3&id_token=vepcy1111

Complicaties

Complicaties zijn zeldzaam. Het risico voor infectie is kleiner bij arthroscopische techniek. Beschadiging aan zenuwen en bloedvaten is uiterst zeldzaam. Grootste risico is postoperatieve stijfheid (frozen shoulder) van het gewricht, dit zowel bij impingement en rotatorcuff scheur.

Herstel na operatie

Revalidatie bij schouderimpingement begint meestal onmiddellijk na de schouderoperatie met behulp van de fysiotherapeut voor ongeveer 6 weken. De meeste patienten hebben hierna al een goede beweeglijkheid en belangrijk is om oefentherapie thuis voort te zetten. Volledig herstel is zeer wisselend, maar meestal is dit na ongeveer drie maanden na de schouderoperatie.

Revalidatie na rotatorcuff herstel verloopt over het algemeen trager. In de meeste gevallen wordt een sling gegeven onmiddellijk na de schouderoperatie om de pees te beschermen en actieve oefeningen van de schouder zijn de eerste zes weken meestal niet toegestaan. Nadien volgen strech- en krachtoefeningen onder begeleiding van de fysiotherapeut. Volledig herstel is zeer wisselend en kan zes tot acht maanden duren.